Normaal gesproken heb je een zware virtualisatielaag of hypervisor nodig als je meerdere besturingssystemen tegelijk op één computer wilt gebruiken. Het multikernel-concept pakt dat wezenlijk anders aan door de hardware rechtstreeks op te delen. Iedere afzonderlijke kernel krijgt een eigen vaste set processorkernen, werkgeheugen en hardware-apparaten toegewezen. Naast de ARM64-ondersteuning brengt deze uitgave ruim honderd patches met zich mee die onder meer de beveiliging van het geheugen, het beheer van hardware-onderbrekingen en de onderlinge communicatie tussen de kernels verbeteren.
Dat klinkt misschien technisch, maar in de praktijk betekent het vooral dat processen strikt van elkaar gescheiden blijven zonder dat dit ten koste gaat van de prestaties. Mocht er in de ene kernel een ernstige fout optreden waardoor deze crasht, dan blijft de rest van het systeem gewoon doordraaien. Voor de gemiddelde desktopgebruiker verandert er voorlopig weinig, want de software is puur bedoeld als experimenteel ontwikkelproject en zit nog lang niet in standaard distributies zoals Ubuntu of Fedora.
Toch laat deze release zien dat er serieuze alternatieven ontstaan voor traditionele besturingssystemen en zware virtualisatie. Vooral voor servers en industriële systemen waar maximale stabiliteit en directe hardwaretoegang van levensbelang zijn, is de uitbreiding naar ARM64 een interessante ontwikkeling om in de gaten te houden.
