Onder de motorkap zijn er flink wat praktische uitbreidingen doorgevoerd. Zo is er experimentele ondersteuning toegevoegd voor een protocol waarmee beelden van schermopnames efficiënter via buffers doorgestuurd kunnen worden. Daarnaast kan Mir overweg met een nieuwere versie van het protocol voor vensterdecoraties, wat bepaalt of programma’s zelf hun titelbalk tekenen of dat aan de desktopomgeving overlaten. Ook handig: de ingebouwde vergrootglasfunctie kan vanaf nu vrij over het beeldscherm worden verplaatst, en er is meer gedetailleerde informatie over beeldschermconfiguraties beschikbaar.
Dat klinkt misschien technisch, maar in de praktijk betekent dit vooral dat desktops die op Mir leunen stabieler en veiliger worden. Een opvallende verbetering is de toevoeging van autorisatie voor invoerapparaten en applicaties. Daarmee kan de grafische schil beter controleren welke software toegang krijgt tot toetsenbord- en muisinvoer of schermdata, wat voorkomt dat kwaadwillende programma’s zomaar kunnen meekijken.
Mir begon ooit als Canonicals eigen tegenhanger van Wayland, maar heeft inmiddels al geruime tijd zijn plek gevonden als betrouwbare bouwsteen voor moderne Wayland-toepassingen. Met deze nieuwe uitgave sluit het project weer beter aan op de bredere standaarden binnen het Linux-ecosysteem.