Het probleem zit in de manier waarop APT omgaat met omleidingen bij het downloaden van softwarepakketten over onversleutelde HTTP-verbindingen. Een aanvaller op hetzelfde netwerk, bijvoorbeeld op een openbare wifi-hotspot, kon tijdens een updatesessie valse antwoorden injecteren. Omdat APT bepaalde parameters niet goed controleerde, kon de computer worden verleid om kwaadaardige gegevens te verwerken. Dat klinkt technisch, maar het komt erop neer dat een buitenstaander op afstand feitelijk de volledige controle over het systeem kon overnemen.
In de praktijk lopen vooral apparaten gevaar die bijwerken via openbare of onbetrouwbare netwerken. Voor gebruikers is het dan ook belangrijk om de nieuwste versie van APT direct te installeren. Wie zijn systeem ophaalt vanaf een vertrouwd thuis- of kantoornetwerk loopt aanzienlijk minder direct gevaar, maar het blijft noodzakelijk om de bijgewerkte pakketten zo snel mogelijk binnen te halen.
Omdat APT diep verweven zit in een aanzienlijk deel van het Linux-ecosysteem, treft dit lek zowel servers als alledaagse desktops. De snelle beschikbaarheid van reparaties via de officiële kanalen zorgt ervoor dat beheerders en thuisgebruikers het risico gelukkig snel kunnen neutraliseren.