Het project streeft ernaar om alle benodigde aanpassingen rechtstreeks in de officiële Linux-kernel onder te brengen, een proces dat ook wel upstreamen wordt genoemd. Dat is een flinke klus, vooral voor de geluidsondersteuning. Apple gebruikt op zijn eigen chips een afwijkende architectuur en specifieke versterkers voor luidsprekers en koptelefoons. Om dat betrouwbaar te laten werken, moesten er duizenden regels code worden aangepast in het centrale ALSA-geluidssysteem van Linux. Daarnaast is de AVD-driver, die verantwoordelijk is voor onderdelen van de videoverwerking en ruim dertienduizend regels code telt, al binnen drie maanden gereedgemaakt voor beoordeling door het bredere Linux-team.
In de praktijk betekent dit dat ondersteuning voor Macs met Apple-processors steeds volwassener en stabieler wordt. Hoe meer van deze stuurprogramma’s in de standaardkernel belanden, hoe eenvoudiger het wordt voor reguliere Linux-distributies om zonder ingewikkelde omwegen op Mac-hardware te draaien. Voor eindgebruikers is vooral goed werkend geluid een van de meest merkbare verbeteringen tijdens dagelijks computergebruik, zoals bij het luisteren naar muziek of het voeren van videogesprekken.
De opvallend korte doorlooptijd voor zulke complexe stuurprogramma’s laat zien dat de ontwikkeling van Linux op Apple Silicon in een stroomversnelling zit. Hoewel er nog formele reviews door andere kernelontwikkelaars moeten plaatsvinden voordat de code definitief wordt opgenomen, brengt deze stap een soepele Linux-ervaring op recente Macs weer aanzienlijk dichterbij.