MMX was eind jaren negentig een grote innovatie van Intel, waarmee chips zoals de originele Pentium MMX en de Pentium II multimediabewerkingen en grafische taken een stuk sneller konden verwerken. In de loop der jaren zijn deze processorspecifieke routines echter overvleugeld door nieuwere standaarden zoals SSE en AVX. Binnen de Linux-codebase werd de MMX-ondersteuning daarom stukje bij beetje uitgefaseerd, en met deze aankomende opruimbeurt verdwijnt het allerlaatste restje maatwerk voor deze oude architectuur.
In de praktijk betekent dit voor hedendaagse gebruikers vrijwel niets. Vrijwel niemand probeert een hypermoderne kernel te draaien op een fysiek systeem uit het einde van het vorige millennium. Mocht een enthousiaste retrofan dat alsnog proberen, dan start het systeem doorgaans nog steeds op; de kernel valt simpelweg terug op generieke code in plaats van de oude, handgeschreven versnellingen.
Het schrappen van dit soort historische resten is vooral waardevol voor de kernelontwikkelaars zelf. Door verouderde code te verwijderen blijft de Linux-basis schoon, overzichtelijk en een stuk eenvoudiger te onderhouden voor moderne hardware.
Bron: https://www.phoronix.com/news/Linux-Dropping-Last-MMX-Opt