Er stonden drie grote technische thema’s centraal. Allereerst bogen de ontwikkelaars zich over zogeheten priority inversion, een situatie waarbij een minder belangrijk proces per ongeluk een taak met hoge prioriteit blokkeert. Door technieken zoals proxy execution en het gericht verlengen van rekentijd te integreren binnen sched_ext, moet de kernel voorkomen dat belangrijke processen onnodig moeten wachten. Daarnaast werd gekeken naar virtualisatie: door de taakplanner van de hostmachine rechtstreeks te laten samenwerken met die van een virtuele gastmachine, kan de beschikbare rekenkracht soepeler en efficiënter worden verdeeld.
Een ander belangrijk aandachtspunt is het optimaal benutten van moderne processors en hardwareversnellers. Dat klinkt misschien technisch, maar in de praktijk betekent dit dat de planner actief rekening houdt met hardware-eigenschappen, zoals Intels Hardware Feedback Interface. Het besturingssysteem kan daardoor slimmer bepalen of een taak het beste naar een energiezuinige kern of juist een krachtige prestatiekern gestuurd kan worden. Bovendien kijkt de planner naar de afstand tot snelle cachegeheugens en externe rekenmodules, waardoor vertragingen in het dataverkeer worden geminimaliseerd.
Met deze plannen laat de Linux-gemeenschap zien dat sched_ext hard op weg is om een volwaardige krachtpatser binnen het ecosysteem te worden. Hoewel de besproken concepten nog verder moeten worden uitgewerkt en getest, leggen ze een stevig fundament voor een Linux-kernel die veel fijnmaziger kan inspelen op specifieke en zware werklasten.